Obraz matki Boskiej kochającej (Eleusis) słynie wśród miejscowej ludności wieloma łaskami i jest miejscem niecodziennego obrządku małżeńskiego, podczas którego nowo zaślubiona para ściąga buty i boso idzie złożyć jej pokłon.
Po raz kolejny kościół zostaje odnowiony po wojnie staraniem ks. Franciszka Bara i po raz trzeci w historii parafii konsekruje go w 1961 roku biskup częstochowski Stefan Bareła.
Świątynia posiada cztery ołtarze barokowe z XIX wieku i tabernakulum z tego samego okresu. Do cenniejszych zabytków należy monstrancja z 1718 roku, mszał z 1642 roku i księgi teologiczne z XVI–XVIII wieku.
W ostatnim roku podczas sondażowych prac archeologicznych w tzw. starym ogrodzie proboskim natrafiono na szczątki ludzkie datowane na XVI–XVII wiek. Jak oceniono, jest to prawdopodobnie, pozostałość po przykościelnym cmentarzu parafialnym z tego okresu.