Vansosche wieś z dawna królewska wchodziła w skład starostwa brzeźnickiego. W 1564 roku osada w województwie sieradzkim miała łanów 12 czynszowych – karczmarze mieli 1,5 łana, zdun na półłanku, młyn na Warcie, młynek na strudze Trzebce. Dochód 101 fl 24 grosze 13 den.
Według lustracji dóbr królewskich z 1632 roku w Wąsoszu było 6 kmieci, którzy gospodarzyli na 6 łanach ziemi. We wsi było też 6 wolnych kmieci (3 łany ziemi), 6 wolnych ogrodników, którzy płacili 30 florenów czynszu oraz 3 karczmarzy. Młyn na krzepickiej rzece dzierżawił młynarz. Wójtostwo wąsoskie dzierżyli na podstawie przywileju królewskiego z 1607 Adriano Wolski et Barbarae de Noskow.
W 1658 roku wieś nadana została klasztorowi częstochowskiemu w nagrodę za skuteczną obronę przed Szwedami. Kościół parafialny pod wezwaniem św. Andrzeja Apostoła istniał już zapewne w XIV wieku. Akta gnieźnieńskie nazywają go ,,starym” w roku 1460. Parafia powołana był pod patronatem królewskim. Pleban miał szczupłe uposażenie – stanowiła je karczma z rolą, dająca na początku XVI wieku w czynszu grzywnę bez dwóch groszy i jeden zagrodnik płacący fertony. Łąki kościelne nad Wartą zarosłe były krzakami. Dziesięcinę pieniężną, po 6 groszy z łanu płacili kmiecie z Wąsosza proboszczowi wieluńskiemu, swemu zaś plebanowi meszne po 3 korce żyta, tyleż owsa.