Pierwszy zachowany zapis o miejscowości pochodzi ze źródeł sądowych kiedy w 1398 Abraham z Wierzchaczewa, toczył proces z Mikołajem Spławskim ze Spławia pod Poznaniem. Kolejne odnotowują w latach 1426-1443 Jana z Wierzchaczewa. W latach 1426-1443 odnotowany został on jako świadek. W 1428 toczył proces z Małgorzatą córką Mroczka z Wierzchaczewa dowodząc, że szukał złodziei, którzy ukradli jej wołu i 10 skopów. W 1437 Jan Wierzchaczewski toczył proces z Wierzbiętą wójtem z Obornik. W 1426 odnotowano Mikołaja z Wierzchaczewa, w 1428 Mroczka z Wierzchaczewa oraz jego córkę Małgorzatę. W 1429 Małgorzata oraz Przezdrew z Krzestkowic toczyli proces z Janem Rudzkim Szczepy i Rudki. W 1432 wspomniany jako świadek został Piotr Dzięcioł z Wierzchaczewa.
W latach 1443-1444 wspomniano Gotarda Dołęgę z Przyborowa. W latach 1443-1444 toczył on proces z Sędziwojem Otorowskim z Otorowa oraz jego braćmi Mikołajem Buszewskim i Kiełczem o to, że Sędziwój nie uwolnił od roszczeń innych osób połowy dóbr Wierzchaczewa, Szarokoźla i Dęborzyc, zgodnie z dokumentem poręki za Jana z Wierzchaczewa.