W alfabetycznym spisie miejscowości na terenie Śląska wydanym w 1830 roku we Wrocławiu przez Johanna Knie wieś występuje pod niemiecką nazwą Polnisch Schweidnitz. Niemiecki leksykon geograficzny Neumanna wydany w 1905 roku notuje nazwę miejscowości jako Polnisch Schweidnitz, którą wieś nosiła do roku 1939. Ze względu na związek z Polską nazistowska administracja III Rzeszy usunęła pierwszy człon nazwy Polnisch i wprowadziła nową, niemiecką nazwę Schweinitz b. KanthŚwidnica Polska na liście wsi śląskich na portalu genealogienetz.de
Historia W roku 1329 opisano wygląd wsi, jest nim zapis dziesięciny przeznaczonej na budowę kościołaDokumenty Śląska, Codex Diplomaticus Silesiae. Od 1335 roku istnieje w Świdnicy Polskiej parafia pw. św. Jadwigi (wcześniej Sankt Hedwige). W roku 1348 biskup wrocławski nabył najwyższe prawo w stosunku do wsi i posiadał je do XIX wieku. W roku 1353 stan posiadania wsi dzielono na 32 włóki, 3 należały do sołtysa, 3 do plebana i 26 do zamieszkujących wieś chłopów. W roku 1786 we wsi znajdowała się parafia, szkoła, sklep i wiatrak, wieś liczyła 219 mieszkańców. W roku 1845 prawa do wsi przeszły z biskupstwa wrocławskiego na rodzinę Wilamowitz-Moellendorf, we wsi mieszkało 326 osób w tym ksiądz i kowal. Przed 1945 we wsi znajdowały się szkoła, poczta, gospoda Thomasa Toska oraz sklep kolonialny.