1569 wieś Zadibie (w roku 1510 pisane Zadyb, w parafii Żelechów), należała do starostwa stężyckiego w województwie sandomierskim (była wsią królewską) i płaciła pobór od 11 łan kmiecych, 7 zagrodników i 3 komorników (Pawiński, Małop., 340).
W wieku XIX Zadybie, wieś i folwark, powiecie garwolińskim, gminie Kłoczew, parafii Żelechów, odległy 28 wiorst od Garwolina, wieś posiadała szkołę początkową, dwa młyny wodne, cegielnię, gospodarstwo rybne oraz 51 domów i 507 mieszkańców. Spis powszechny Królestwa Polskiego z 1827 r. wykazał 53 domów 323 mieszkańców. Dobra Zadybie składały się w r. 1894 z folwarków: Zadybie, Huta Zadybska, nomenklatur: Olszyniak i Korzelaty, rozległy był mórg 2636 w tym folwark Zadybie posiadał: grunty orne i ogrody mórg 1004, łąk mórg 258, pastwisk mórg 41, lasu mórg 669, nieużytków mórg 115; budynków murowanych 2, drewnianych 40, płodozmian 13 polowy las nieurządzony, pokłady torfu, folwark Huta Zadybska: grunty orne i ogrody mórg 382, łąk mórg 3, pastwisk mórg 6, lasu mórg 149, nieużytków mórg 10; bud. mórg 1, z drewna 8; płodozmian 4. polowy, las nieurządzony. W skład dóbr wchodziły poprzednio: wieś Z.