Kolejny zapisy z lat 1398-1403 odnotowują Przecława z Mirucina, który w 1398 toczył o Osowo spór z Wincentym Kobylnickim.
Na przełomie XIV i XV wieku wspomniano właścicielkę wsi Dobiesławę Bytkowską z Osowa oraz z Bytkowa, która od nazwy wsi Osowo nosiła także drugie nazwisko Ossowska. W latach 1387-1389 upominała się ona o swój posag z Dąbrowy k. Poznania w parafii Skórzewo. W latach 1400-1411 była właścicielką we wsi Osowo. W 1400 wraz z braćmi Przecławem ze Słowikowa oraz Jakuszem z Murzynowa Leśnego wsi w powiecie pyzdrskim toczyła spór sądowy z Wincentym z Kobylnik o dziedzinę Osowo. W 1401 toczyła kolejny spór ze swoją pasierbicą Krzemką żoną Dobrogosta z Lubonia. Sąd nakazał Dobiesławie odstąpienie od jej posagu oraz wiana w Bytkowie oraz powrót do ojcowizny w Osowie. Wyznaczono Dobiesławie termin, do którego może rezydować w Bytkowie na najbliższe Boże Narodzenie. W latach 1403-1407 Dobiesława toczyła spór sądowy z Krzywosądem, Leonardem i Włodzimierzem zwanym Włodakiem braćmi ze Sławna koło Czarnkowa. W 1403 jako zachodźca (łac. "intercessor") Dobiesławy występuje w sądzie Przecław Mirucki. W 1407 sąd orzekł, że wspomniani bracia mieli zwrócić swojej ciotce Dobiesławie wszystko to, co zabrali jej w Oowie, a ona ma być wolna od ich opieki.