Za pełnoletniego syna Henryka III uznano dopiero w 1273 r. i z miejsca książę zaczął prowadzić bardziej niezależną politykę zawierając jako przeciwwagę przyjazne stosunki z księciem opolskim Władysławem i poznańskim Przemysłem IIKodeks Dyplomatyczny Wielkopolski, t. VI, nr 25. Przy dokumencie, znanym tylko z późniejszego odpisu, brak jest daty i miejsca powstania, a z dyplomatycznego rozbioru dokumentu rama chronologiczna jego wydania jest dość szeroka (lata 1273–1278). Z analizy wydarzeń, najbardziej możliwą datą zawarcia sojuszu wydaje się być połowa roku 1273, por, Aleksander Swieżawski, Przemysł II. Król Polski, Warszawa 2006, s. 96. Inni historycy (np. Bronisław Nowacki: Przemysł II, książę wielkopolski, król Polski 1257–1295, Poznań 1995, s. 59–61) przyjmują rok 1276 r., co pozwala uniknąć konieczności złamania postanowień dokumentu przez Przemysła jeszcze w 1273 r. w związku z wyprawą łupieżczą księcia przeciwko włościom Władysława Opolskiego w październiku 1273 r.. Henryk IV aktywne wspierał Przemysła Ottokara II również w 1276 r., kiedy oddziały posiłkowe wrocławian walczyły w Czechach z wojskami króla rzymskiego Rudolfa z Habsburga.