w księdze rachunkowej starostwa w Ryne zapisano Sądry i Mierzejewo łącznie na 30 łanach, było tam wówczas 14 gospodarstw. W tym czasie była to już wieś czynszowa (zmiana wniknęła najpewniej na skutek ponownego osadnictwa po wyludnieniach po wojnach polsko-krzyżackich). Mierzejewo i Sądrach do roku 1719 traktowano łącznie. W 1602 r. wieś otrzymała dodatkowo jedną włókę ziemi. W 1631 r. jedna włókę ziemi w Sądrach kupił Jakub Białek. W 1673 r. w obu wsiach łącznie istniało 16 gospodarstw.
W 1719 r. w Sądrach było 10 gospodarstw czynszowych, średnio po półtora włóki (ok. 25 ha) każde. Szkoła w Sądrach powstała przed 1740 rokiem (prawdopodobnie w 1725 r.), uczęszczały do niej także dzieci z Mierzejewa. W 1785 r. we wsi było 16 domów. W 1823 r. we wsi było 113 mieszkańców. W 1838 r. mieszkało tu 157 osób w 23 domach. Wieś należała do parafii w Rynie. W 1846 r. wskutek tzw. separacji gruntów, powstało 8 rozproszonych wybudowań. W 1849 r. wieś liczyła 24 domy i 158 mieszkańców, w 1870 r. mieszkało tu 158 osób. W 1928 r. w Sądrach było 332 mieszkańców. W 1939 r. we wsi mieszkało 127 osób a obszar wsi obejmował 358,8 ha.