W marcu 1791 r., ks. Andrzej Reptowski, proboszcz w Osiecku, prepozyt łęczycki i proboszcz archikolegiaty łęczyckiej, sporządził tzw. konsens brużycki, który określał warunki, na jakich osiedlać się mogli w Brużyczce (Brużycy Małej), niemieccy chłopi. Konsens poprzedzał umowę osadniczą, zawartą 3 maja 1791 r. i podpisaną przez ks. Andrzeja Reptowskiego i nowych osadników Alberta Noske – sołtysa i Antona Gablera – ławnika. Sprowadzenie niemieckich osadników na ziemie kościelne było poprzedzone staraniami kapituły łęczyckiej, aby to chłopi pańszczyźniani z sąsiedniej wsi Nakielnica karczowali las i zwiększali powierzchnię pól, ale rezultaty nie były zadowalająceKrzysztof Paweł Woźniak, Aleksandrów i okoliczne wsie w świetle nieznanych źródeł z przełomu XVIII i XIX wieku, Studia z Geografii Politycznej i Historycznej tom 6, s. 137–151, 2017..