Po I rozbiorze Polski wieś znalazła się w zaborze austriackim. Od 1782 r. należała do cyrkułu dukielskiego. Ewaryst Andrzej Kuropatnicki w wydanym po raz pierwszy w 1786 r. dziełku pt. „Geografia (...) Galicyi i Lodomeryi” tak pisał o Ropie: Wieś dziedziczna i mieszkalna JW. hrabi Siemieńskiego; domem, ogrodem, ekonomicznemi budynkami wybornemi, fabryką skór angielskich, i źródłem ropy tłustej sławna. Zapewne jeszcze wówczas trwała pamięć o XVI-wiecznych poszukiwaniach Bonera, skoro zanotował również, że ...ma tu się znajdować ruda żelazna, minery złota i różne kamienie.
Kiedy w XIX wieku odkryto przydatność ropy naftowej do celów gospodarczych, rozwinął się tu przemysł naftowy. Wydobywano ropę i wybudowano rafinerię, która upadła na skutek powodzi pod koniec XIX wieku.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.