Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 2008, s. 110..
Po rozbiorach Rybarzowice znalazły się w zaborze austriackim, wchodząc w skład Królestwa Galicji i Lodomerii. Od 1867 w granicach powiatu bialskiego. Według austriackiego spisu ludności z 1900 w 223 budynkach w Rybarzowicach na obszarze 885 hektarów (gemeinde i gutsgebiete) mieszkało 1536 osób (gęstość zaludnienia 173,6 os./km²), z czego 1525 (99,3%) było katolikami a 11 (0,7%) wyznawcami judaizmu, zaś 1529 (99,5%) było polskojęzycznymi.
Podczas II wojny światowej włączony do powiatu Bielitz w III Rzeszy pod nazwą Fischersdorf, planowano też zmienić nazwę na FischendorfAmtsbezirk Schirk. Po wojnie przywrócony Polsce.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bielskiego.
Zabytki
"Gruby Dąb" (wiąże się z nim legenda, że król Polski Jan III Sobieski odpoczywał pod nim, kiedy szedł na odsiecz do Wiednia) Stary Młyn, Pomnik Niepodległości (pochodzi z dwudziestolecia międzywojennego, w czasie II wojny światowej płyta z nagrobka była przechowywana w domach prywatnych, obecnie został odnowiony na uroczystość 11 listopada 2008. Inicjatorem odnowienia była OSP Rybarzowice przy wsparciu mieszkańców, ks.