Położenie Rusocice położone są na granicy dwóch mezoregionów: na Garbie Tenczyńskim i w Dolinie Górnej Wisły. Po północnej stronie wsi wznosi się rozległe i porośnięte lasem wzniesienie Sokola, a na jego południowym stoku, powyżej zabudowań osiedla Podskale nad koronami drzew wznoszą się dwie wapienne skały: Czubatka z krzyżem i Mlecz, zwany także Wapiennikiem.
Rusocice znane są z ornitologicznej ścieżki dydaktycznej w rozlewiskach Wisły.
Historia Miejscowość doskonale nadawała się na osadę prehistoryczną – z uwagi na ogromnie połacie gęstych lasów, skał i rzeki Wisły.
Nazwa wsi Rusocice pozwala przypuszczać, że jej założycielem, albo pierwszym osadnikiem był człowiek pochodzenia francuskiego. Ponieważ po raz pierwszy spotykamy się z taką nazwą u Jana Długosza, można przypuszczać, że jest to dawna osada utworzona z jeńców francuskich wziętych do niewoli polskiej w czasie wielkiej wojny z Zakonem Krzyżackim, łączącej się w latach 1409–1411. O „francuskim pochodzeniu” wsi może świadczyć zapisek w dokumencie z dnia 16 kwietnia 1414, w której że „Mikołaj de Rusocice” stwierdza, iż odstąpił część rzeki Wisły Piotrowi z Kamienia, właścicielowi sąsiedniej osady.