W 1406 odnotowano proces sądowy jaki Tomisław z Nieborzy toczył z Raklem z Dąbrówki o 16 sztuk bydła. W 1496 król Polski Jan Olbracht zmienił wysokość opłaty poradlnego płaconej od łana przez klasztor w Obrze z jednego wiardunku na 2 grosze, jak błędnie płacono go dotąd według niesłusznego zwyczaju. W 1521 przy wyznaczaniu granic między wsiami wspomniano kopiec narożny dzielący wsie Jaromierz, Nieborzę i Wojciechowo, który stał w borze nad strugą Siekierki. W latach 1537–38 odbył się proces sądowy na podstawie pozwu Piotra Kosickiego wobec opata z Obry, który zbudował groblę w Nieborzu przez co spiętrzona woda zalewała łąki i role we wsi Karna. W 1540 odbyło się kolejne rozgraniczenie okolicznych miejscowości: miasta Kopanica oraz wsi Jaromierz, Żodyń, Nieborza i Wojciechowa.
Wieś odnotowały historyczne regesty podatkowe. W 1510 wieś Nieborza należała opactwa z Obry. Mieszkało w niej 4 kmieci gospodarujących na łanach osiadłych, a dwa sołectwa we wsi miały po jednym łanie. W 1530 odnotowano pobór podatków od 3 łanów. W 1563 pobór od 4 łanów, 2 łanów sołeckich, karczmy dorocznej. W 1564 w Nieborzy odnotowano 4 łany. W 1571 opat oberski zapłacił pobór od 4 łanów, karczmy dorocznej, 3 zagrodników. W 1580 we wsi miał miejsce pobór od 6,5 łanów. W 1581 pobór od 3,5 łana, 2 ł.