16 kwietnia 1926 grupa przyjaciół założyła Łomżyński Klub Sportowy. Pomysłodawcami byli bracia Cieślukowie – Henryk, student prawa na Uniwersytecie Warszawskim, w latach 60. XX w. minister sprawiedliwości i starszy, Wacław – pracownik umysłowy „Społem”, pierwszy prezes klubu. Był to pierwszy klub cywilny w mieście i miał służyć odciąganiu młodzieży od wstępowania do klubów wojskowych: "Legionu Młodych" i "Strzelca". Władze wojskowe utrudniały zalegalizowanie działalności klubu. Pierwszy mecz ŁKS zagrał 29 kwietnia 1926 r. z 71 Pułkiem Piechoty z Zambrowa i wygrał go 6:0. Na początku lat 30. podzielono polskie rozgrywki na klasy. ŁKS trafił do klasy B (pośrednia pomiędzy dzisiejszą II a III ligą). W 1932 roku ŁKS zostaje mistrzem ligi, jednak białostocki oddział PZPN nie wiadomo dlaczego, znowu umieszcza ŁKS w klasie B. W 1933 roku ŁKS znów zostaje mistrzem, wygrywając wysoko z Jagiellonią i Jutrznią Białystok i awansuje do klasy A (II liga) zdobywając jej wicemistrzostwo. To wydarzenie było sukcesem, bo stroje, sprzęt i wyjazdy opłacali sami zawodnicy. W tej sytuacji klubem zainteresowało się wojsko – połączono ŁKS, sekcję sportową Akademickiego koła "Łomża" i "Legion Młodych" w jeden klub z nazwą ŁKS Łomża. Patronat wojska trwał 2 lata, wówczas wybudowano stadion nad Narwią.