Od 1349 była siedzibą własnej parafii.
W 1349 wieś Nakielno liczyła 60 łanów, w tym pewną liczbę łanów wolnych, które miały 10 lat wolnizny, czyli zwolnienia od obciążeń podatkowych. Miejscowość była wsią szlachecką. W 1462 właścicielem Nakielna oraz wsi Hermansdorf był Jurga Colm. W 1532 właściciel Maciej Tuczyński de Wedel odstąpił swoim synom Krzysztofowi oraz Stanisławowi miasto Tuczno wraz z należącymi do niego wsiami, a w tym m.in. Nakielno. W 1556 Katarzyna Tuczyńska, wdowa po Macieju, była panią wienną w Nakielnie. Miejscowość odnotowano przy okazji procesu sądowego w latach 1561-1562, kiedy Krzysztof oraz Stanisław Tuczyńscy pozwali mieszczan z Wałcza z powodu zniszczenia barci w miejscu pustym (łac. fundum desertum) zwanym Okunko w Nakielnie.
W 1599 Stanisław z Kalinowy Zaremba oddał prawem lennym Marcjanowi Kwiatkowskiemu całe „fundum” zwane Wysoki Ostrów lub Bytyń na jeziorze Bytyńskim, które prawdopodobnie było dawnym grodziskiem leżącym obok wsi Nakielno. Odtąd obowiązki lenne przejął Marcjan Kwiatkowski, wasal w Tucznie.