W 1489 następił podział majątku pomiędzy braci Abrahama, Marcina i Piotra ze Zbąszynia, w wyniku którego Nądnię otrzymał Piotr. W 1489 zapisał on prebendzie Jakuba z Poznania w kościele Ś. Marii Magdaleny w Poznaniu 8 złotych węgierskich czynszu od sumy 100 złotych na Nądni. W 1510 wieś Nądnia należy do Abrahama Zbąskiego syna Piotra. W 1528 następuje podział majątku pomiędzy synów Marcina Zbąskiego: kanonika poznańskiego Jana, Stanisława, Piotra oraz Łukasza Zbąskich, w wyniku którego Łukasz otrzymuje m.in. wieś Nądnia. W 1531 w podziale pomiędzy braćmi Piotrem i Janem Zbąskimi wieś Nądnię otrzymuje kanonik poznański, prepozyt krakowski i gnieźnieński Jan. W latach 1581–1582 wieś należała do Abrahama Zbąskiego.
Miejscowość odnotowano również w historycznych rejestrach poborowych. W 1510 wieś miała 3,5 łana. W 1530 pobrano z niej podatki od 4 łanów. W 1563 pobrano podatki od 4,5 łana, karczmy dorocznej. W 1566 miał miejsce pobór od 4,5 łana, 5 zagrodników z rolami, karczmy dorocznej. W 1580 pobór odbył się od 3,5 łana, 4 zagrodników, komorników, od owczarza wypasającego 20 owiec. Dwa łany odnotowano jako spalone po pożarze.