Dnia 24 października 1348 kapituła odnowiła powyższy przywilej, zamieniając prawo pruskie na korzystniejsze prawo chełmińskie. Pansdoproten otrzymał 6 włók i miał służyć na jednym koniu, a Molditen także na jednym koniu. Pierwszy z wymienionych otrzymał jako wynagrodzenie za założenie wsi 1 włókę, a drugi 1,5 włóki. Od reszty włók poddani po dwóch latach wolnych od podatku na dzień MB Gromnicznej mieli płacić od włóki: pół grzywny, jeden korzec owsa i pszenicy. Korzyści z mniejszego sądownictwa, dla wyżej wymienionych przy taryfie opłat do 4 szelągów przysługiwały w całości, od większych opłat w jednej trzeciej wysokości. Za pochwycenie złoczyńcy na swych dobrach przysługiwała również jedna trzecia opłaty. Pansdoproten otrzymał dodatkowo prawo połowu ryb na pobliskim jeziorze małymi narzędziami, na własne potrzeby (jezioro to już nie istnieje – zobacz opis rzeki Sajny).
Od Luzjańskich do Stanisławskich Biskup warmiński Fabian Luzjański w roku 1515 (w czwartek po narodzeniu NMP) przekazuje dobra Luzyany, Moldditten i Makohlen swoim braciom: Albrechtowi Luzjańskiemu – burgrabiemu reszelskiemu i Janowi Luzjańskiemu (ok. 1470–1551) wójtowi warmińskiemu. Biskup Luzjański jednocześnie obniżył podatki i świadczenia rzeczowe z tych wsi.