W 1822 r. w osadzie było 38 mieszkańców, w 1838 r. w Młynowie były 2 domy z 51 mieszkańcami. W 1870 r. „majątek z młynem” zamieszkiwało 55 osób. W 1871 r. nastąpił podział Młynowa na dwie odrębne osady: Młynowo I i Młynowo II. Pierwsza z nich z młynem i przynależnymi gruntami pozostała nadal przy Mrągowie, natomiast druga, oddalona od tamtej o jeden km na wschód, jako gospodarstwo dworskie, została przyłączona do wsi Popowo Salęckie, ale nazywano ją Młynowem Górnym (Ober Mühlenthal). 1 maja 1897 r. oddano do użytku zlokalizowany tutaj przystanek kolei wąskotorowej na linii Mrągowo-Kętrzyn. W urzędowym spisie miejscowości z 1928 r. Młynowo Górne traktowane jest łącznie z Popowem. W 1937 r. liczyło 111 mieszkańców.
W 1946 r. zorganizowano tu pomocnicze gospodarstwo rolne Rejonowej Spółdzielni Rolniczo-Handlowej „Rolnik” w Mrągowie. Później utworzono tu ośrodek stawowy należący do Państwowego Gospodarstwa Rybackiego w Mrągowie, o powierzchni gruntów 0,94 ha i zalewu 0,83 haDotyczy terenu Mrągowa w pobliżu byłego młyna..
Zobacz też Młynów
Przypisy
Bibliografia Mrągowo. Z dziejów miasta i powiatu. Pojezierze, Olsztyn, 1975, 488 str. Historia miejscowości Gminy Mrągowo
Kategoria:Młynowo (powiat mrągowski)