thumb|Członkowie Hagany w pobliżu Rosz ha-Ajin, 1936 r. thumb|Członkowie Specjalnej Jednostki Nocnej, ok. 1938 r. thumb|Członkowie jednostki Fosh w arabskiej wiosce Jasur, 1938 thumb|Członek Policji Żydowskich Osiedli, 1939 thumb|Plakat propagandowy Hagany thumb|Ćwiczenia kobiecego oddziału w osadzie Miszmar ha-Emek, 1947 thumb|Szkolenie wojskowe Hagany, 1948 W 1929 doszło do poważnych zamieszek w Palestynie. Arabowie ponownie zaatakowali żydowskie osiedla. W pogromie w Hebronie zginęło 133 Żydów, a w pogromie w Safedzie zginęło kolejnych 18 Żydów. Arabskie rozruchy zostały powstrzymane dopiero przez brytyjskie siły wojskowe. Zdarzenia te po raz kolejny wykazały bezsilność Hagany, która cierpiała na brak ludzi i środków. Wydarzenia te, uświadomiły przywódcom społeczności żydowskiej w Palestynie, konieczność przeznaczenia większych środków na siły samoobrony i pilną potrzebę ich rozwoju. Światowa Organizacja Syjonistyczna wyraziła akceptację i Agencja Żydowska rozpoczęła finansowanie działalności Hagany. Zainicjowano program szkoleniowy prowadzony przez instruktorów. Rozpoczęto także zakupy uzbrojenia i przystąpiono do tworzenia milicji z siecią tajnych składów broni i amunicji.