Od tej pory tytuł cesarski dawał Habsburgom głównie prestiż: byli, honorowo, pierwszymi spośród chrześcijańskich władców.
Schyłek i geneza rodu habsbursko-lotaryńskiego Wobec kryzysu dynastii (brak męskich potomków) cesarz Karol VI ogłosił w 1713 tzw. sankcję pragmatyczną. Według jej postanowień w przypadku wygaśnięcia linii męskiej rodu, wszystkie kraje dziedziczy linia żeńska, tj. najbliższa krewna ostatniego z rodu. Postanowienia te weszły w życie w 1740, gdy zmarł Karol VI. Ostatnią przedstawicielką tej linii, jak i całego rodu, była córka cesarza i księżniczki Elżbiety von Braunschweig-Wolfenbeutel, późniejsza władczyni Austrii, Czech i Węgier Maria Teresa (1717–1780). Razem z mężem Franciszkiem I Lotaryńskim, którego w Niemczech wybrano na cesarza rzymskiego, stali się założycielami nowej dynastii habsbursko-lotaryńskiej. Panowała ona w Austrii, Czechach i na Węgrzech aż do 1918.
Obecni potomkowie tego rodu posługują się tytułem arcyksiążęcym i nazwiskiem von Habsburg (w Niemczech) lub Habsburg-Lothringen (w Austrii, gdzie zakazano używania predykatu szlacheckiego von).
Zobacz też Władcy Austrii Herby władców Austrii Drzewo genealogiczne Habsburgów Hohenzollernowie Warga habsburska
Linki zewnętrzne Genealogia Habsburgów (ang.) – M. Marek, Genealogy.eu, Genealogical tree of the house of Habsburg (till Maria Theresia), eLibrary Austria Project (English ebook).