W 1901 zbudowano szosę do Świdwina, w 1904 dokonano parcelacji majątku junkierskiego zajmującego 737 hektarów. Przed 1945 r. majątek Kluczkowo należał do Paula Mullera, a pobliski Charlottenhof, gdzie mieściła się gorzelnia, do Friedricha Wilhelma Schlottego. We wsi funkcjonowała spółdzielnia mleczarska i młyn należący do Augusta Graunkego. Do 1944 r. burmistrzem był Reinhold Schulz, a od 1944 do 1945 Paul Muller i ponownie R. Schulz.
Kluczkowo zostało zdobyte 5-6 marca 1945 r. przez wojska radzieckie i jednostki polskie z 4 Pułku Piechoty 1 Armii WP po walkach z jednostkami niemieckimi X Korpusu SS pod dowództwem SS-Standartenführera Herberta Golza, wchodzącego w skład 3 Armii Pancernej. Około 120 zabitych niemieckich żołnierzy i cywilów pochowano w zbiorowym grobie na cmentarzu Klützkower blisko kostnicy. Ok. 1 tys. Niemców dostało się do niewoli.
W sierpniu 1945 r. rozpoczęto wysiedlanie Niemców z Kluczkowa. Wśród nowych mieszkańców było wielu weteranów wojennych oraz przesiedleńców z terenów wschodniej Polski. W 1963 wybudowano szkołę podstawową, w 1965 w czynie społecznym linię telefoniczną.