W 1860 uzyskał stypendium namiestnika Kaukazu i przeniósł się do Tbilisi, gdzie podjął pracę jak technik nadetatowy w wydziale budowlanym rządu gubernialnegoJanusz Opaska, Działalność polskich architektów w Tbilisi w XIX i na początku XX wieku, „Kwartalnik Architektury i Urbanistyki”, t. 57, z. 1, 2012, s. 10–11.. Następnie w VIII Okręgu Komunikacyjnym pełnił funkcję kierownika robót odcinka budowy Gruzińskiej Drogi Wojennej z Tbilisi do Władykaukazu (1862–1863). Następnie był architektem gubernialnym w Kutaisi (1863–1865) a potem w Tbilisi (1865–1886). Głównym polem jego aktywności była przede wszystkim rozbudowa infrastruktury transportowej guberni. Pod jego nadzorem powstało 850 km (800 wiorst) dróg, w większości o utwardzanej nawierzchni, połączonych z budową kilkuset mostów żelaznych i drewnianych. Na terenie całej Kachetii powstała sieć takich traktów;