Medycyna społeczna ma charakter interdyscyplinarny. Jej podstawę naukową i metodologiczną stanowią przede wszystkim epidemiologia i biostatystyka, a także psychologia społeczna, socjologia, ekonomia oraz inne nauki społeczne. W badaniach stanu zdrowia populacji wykorzystywane są również metody demograficzne.
Do zakresu zainteresowań medycyny społecznej należą m.in.: społeczne i środowiskowe uwarunkowania zdrowia i choroby, różnice i nierówności w stanie zdrowia pomiędzy grupami społecznymi, badanie i ocenę stanu zdrowia populacji oraz jej potrzeb zdrowotnych, dostępność, organizację i funkcjonowanie opieki zdrowotnej, społeczne aspekty profilaktyki, leczenia i promocji zdrowia, wpływ warunków pracy, zamieszkania, wykształcenia i sytuacji ekonomicznej na zdrowie, opracowywanie i ocenę działań zmierzających do zapobiegania chorobom oraz ograniczania ich społecznych i środowiskowych uwarunkowań.
Medycyna społeczna a zdrowie publiczne Zakres pojęciowy medycyny społecznej w znacznym stopniu pokrywa się ze zdrowiem publicznym, jednak terminy te nie są całkowicie tożsame, a ich znaczenie zmieniało się zależnie od kraju i okresu historycznego.