W przeciwieństwie do Munychryiinae szczecinki wtórne są u gąsienic pierwszego stadium liczne, a u gąsienic ostatniego stadium w większości kolcowate, opatrzone zadziorami lub pierzaste. Pośrodkowa seria haczyków na posuwkach zwykle leży w dwóch lub większej liczbie szeregów. Odwłok gąsienicy ma jedną parę brodawek grzbietowych na segmencie pierwszym, po dwie pary na segmentach od drugiego do siódmego i pojedynczą brodawkę na środku grzbietu segmentu ósmego.
Ekologia i występowanie Do roślin pokarmowych gąsienic należą głównie wiechlinowate, bobowate i mirtowate, przy czym te dwie ostatnie rodziny reprezentują wśród gatunków żywicielskich najliczniej odpowiednio przedstawiciele rodzajów akacja i eukaliptus.
Przedstawiciele podrodziny zamieszkują krainę australijską. Podawanie są z Nowej Gwinei, kontynentalnej Australii i Tasmanii.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1904 roku przez na łamach „Transactions of the Entomological Society of London” jako jedna z trzech podrodzin brudnicowatych. Później wyniesiony został przez Turnera do rangi rodziny.