Sznury grzybniowe zbudowane z jednorodnych, prostych, cienkościennych strzępek o szerokości 1,5–3,5 µm, z licznymi, ampułkowatymi przegrodami o szerokości do 9 µm. Subikulum zbudowane z cienkiej warstwy lub luźnych, pajęczynowatych skupisk. Jego strzępki są cienkościenne, proste, o szerokości 2,5–5 µm, często z anastomozami i inkrustacjami. Boczne odgałęzienia strzępek tworzą duże, cienkościenne sferocyty o średnicy do 40 µm, często występujące w szeregach; strzępki mogą również ulegać rozdęciu do szerokości 15 µm. Ściany porów zbudowane ze strzępek prostych, cienkościennych, anastomozujących i często rozgałęzionych, zazwyczaj o szerokości 2–3 µm, niekiedy z inkrustacjami w części wewnętrznej. Subhymenium zazwyczaj jednokomórkowej grubości, utworzone przez krótkie, trójkątne lub nieregularne strzępki o szerokości 2–5 µm, odgałęziające się pod kątem prostym od strzępek ścian porów. Czasami brak subhymenium. Podstawki 12–15 × 5 µm, krótkie, beczułkowate do cylindrycznych, czasem trzonkowate, często z lekkim przewężeniem pośrodku, sporadycznie występujące jako pleurobazydia, ze sterygmami o długości 4–5 µm. Bazydiospory gęsto pokryte kolcami, niemal kuliste do szeroko elipsoidalnych, o wymiarach 4,5–5,5 × 3,5–4,5 µm (wliczając kolce o długości 0,5 µm).