Promieniowanie docierające od obiektu do sensora nie musi pochodzić wyłącznie z jego własnej emisji cieplnej. Każdy obiekt emituje promieniowanie cieplne, a jego powierzchnia może jednocześnie odbijać promieniowanie cieplne pochodzące z otoczenia. Wielkość emisji własnej zależy m.in. od temperatury i emisyjności powierzchni, podczas gdy udział promieniowania odbitego zależy od właściwości powierzchni oraz promieniowania otoczenia.
Na obserwowaną sygnaturę wpływa również atmosfera znajdująca się pomiędzy obiektem a sensorem, która selektywnie pochłania i emituje promieniowanie w podczerwieni. Z tego powodu radiancja rejestrowana przez sensor może różnić się od radiancji opuszczającej powierzchnię celu, a wpływ atmosfery zwiększa się wraz z długością drogi propagacji promieniowania, czyli odległością przebywaną przez nie w atmosferze.
W praktyce wykrywania obiektów istotna jest przede wszystkim różnica między sygnałem pochodzącym od celu a sygnałem jego bezpośredniego tła. Zmiana temperatury lub właściwości tła może zatem zwiększyć albo zmniejszyć wykrywalność tego samego obiektu mimo braku zmian jego konstrukcji.