W latach 2004–2005 należała do rady jednej ze szkół Reykjavíku. W latach 2007–2008 była sekretarz zarządu domu pomocy dla kobiet oraz członkinią zarządu krajowego komitetu na Islandii. W latach 2015–2017 zasiadała w radzie Kościoła Islandii do spraw postępowania w sprawach przestępstw seksualnych, a w 2017 roku w zarządzie ośrodka Bjarkahlíð.
Działalność polityczna Z powodzeniem wystartowała w wyborach parlamentarnych w Islandii w 2020 roku, zostając deputowaną do Althingiu z okręgu wyborczego Reykjavík Północ. Uzyskała reelekcję w 2024 roku, tym razem reprezentując okręg Reykjavík Południe, z ramienia partii Viðreisn. W latach 2020–2021 zasiadała w komisji ds. edukacyjnych, w latach 2021–2024 w komisji ds. środowiska i komunikacji; a od 2021 do 2024 roku była członkinią islandzkiej delegacji przy . 21 grudnia 2024 objęła urząd ministry sprawiedliwości Islandii.
Życie prywatne Była żoną posła Ágústa Ólafura Ágústssona (ur. 1977); małżeństwo zakończyło się rozwodem. Mają trzy córki: Elísabet Unę (ur. 2002), Kristrúnę (ur. 2005) i Maríę Guðrúnę (ur. 2012).
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1978 Kategoria:Islandzcy ministrowie Kategoria:Islandzcy prawnicy Kategoria:Ludzie urodzeni w Reykjavíku