pomimo samopoświęcenia pozostaje zatem w pełni szczęśliwa.
Kimura uważał również, że ten silny „obraz Orin” nakłada się na obraz matki samego Fukazawy. Fukazawa wspominał swoją zmarłą na raka wątroby matkę jako „dumną kobietę” Przedruk w: . O deszczu, który zaczął padać wieczorem w dniu jej pogrzebu, mówił – w scenie przywodzącej na myśl śnieg z Ballady o Narayamie – „nigdy wcześniej deszcz nie wydawał mi się tak piękny” Przedruk w: . Biorąc również pod uwagę, że Fukazawa na co dzień mówił o swoim ideale śmierci na raka wątroby, tak jak jego matka, Kimura uznawał, iż „fundamentalny sposób życia Orin można uznać za bezpośrednie odzwierciedlenie ideału samego autora. Innymi słowy Orin jest zarazem wyidealizowanym obrazem matki autora i postacią, której powierzył on własne marzenie”.
Sam Fukazawa mówił również, że tworząc postać Orin, połączył w niej cechy zarówno Chrystusa, jak i Buddy Przedruk w: .
Joanna Hare wiąże początkową popularność utworu w Japonii także z przemianami społecznymi połowy lat 50. XX wieku.