Służył w Abwehrze od 1926. W latach 1927–1929 był jej szefem. 1 lutego 1928 awansowany na stopień podpułkownika. Od 1 lutego 1930 dowodził 11 Pułkiem Kawalerii w Prudniku. 1 stycznia 1931 został awansowany na pułkownika, a 1 października 1933 na generała majora, pozostając dowódcą 11 Pułku Kawalerii. 30 listopada 1933 został zwolniony z czynnej służby w Reichswehrze. Mieszkał w Prudniku. W latach 1933–1937 pełnił funkcję starosty powiatu prudnickiego.
W styczniu 1935 dołączył do SS jako Obersturmbannführer. 1 października 1936 rozpoczął służbę w Wehrmachcie. Został dowódcą Heeresdienststelle 4 w Świdnicy. W 1938 awansowany na stopień generała porucznika. W czasie inwazji na Polskę dowodził 19 Dywizją Piechoty. Brał udział w bitwie nad Bzurą, w obronie Boernerowa i w boju pod Emilianowem. Dowodzona przez niego 19 Dywizja Piechoty pierwszego dnia wojny dopuściła się pacyfikacji wsi Zimnowoda i Parzymiechy.
1 lutego 1940 Otto von Knobelsdorff zastąpił go na stanowisku dowódcy 19 Dywizji Piechoty. Schwantes odszedł ze służby. Zamieszkał w pałacu w Klisinie na ziemi prudnickiej. Zmarł 11 sierpnia 1942 i został pochowany na cmentarzu św.