Zarodniki elipsoidalne do wrzecionowatych, również ścięte, często z bocznymi ostrogami, gładkie, czasami dość grube, z gutulami, bez pory rostkowej, cyjanofilne, dekstrynoidalne, rzadko amyloidalne.
Wszystkie gatunki są trujące, lub podejrzane o trujące własności. Niektóre gatunki wywołują zatrucia śmiertelne.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji: Agaricaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi (według Index Fungorum).
Takson utworzył Christiaan Hendrik Persoon w 1821 r. Gatunkiem typowym jest Lepiota clypeolaria (Bull.) P. Kumm. 1871. Synonimy naukowe:
Polską nazwę podał Władysław Wojewoda w 1987 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym rodzaj ten opisywany był też jako bedłka, czubajka i stroszka.
Gatunki występujące w Polsce: Lepiota angustispora (Migl. & Bizzi) Hauskn. & Pidlich-Aigner 2005 Lepiota apatelia Vellinga & Huijser 1999 Lepiota boudieri Bres. 1881 – czubajeczka rudogarbkowa, czubajeczka brązowożółta Lepiota brunneoincarnata Chodat & C. Martín 1889 – czubajeczka brązowoczerwonawa Lepiota carpatica (M.M. Moser) M.M. Moser 1983 – czubajeczka karpacka Lepiota castanea Quél. 1881 – czubajeczka kasztanowata Lepiota cingulum Kelderman 1994 – czubajeczka opasana Lepiota clypeolaria (Bull.) P. Kumm.