Do końca 2027 roku planowane jest również pięciokrotne zwiększenie liczby operatorów dronów szkolonych w siłach zbrojnych państw NATO.
Odnosząc się do pomocy wojskowej udzielanej Ukrainie przez państwa NATO, Wołodymyr Zełenski powiedział: „…ważne jest również znalezienie sposobu, jak zdobyć, jak zdobyć jak najszybciej, jak najwięcej pocisków dla systemów Patriot. To jest najważniejsza rzecz”.
Szczyt pokazał, że w obszarze współpracy zbrojeniowej państwa członkowskie przechodzą od deklaracji i planowania do etapu realizacji przyjętych założeń. Ogłoszono szereg nowych projektów dwu- i wielostronnych, utworzenie kolejnych koalicji zakupowych oraz uruchomienie narodowych programów modernizacji sił zbrojnych.
Postanowienia szczytu W czasie trwania szczytu, 8 lipca 2026, szefowie państw i rządów uczestniczący w posiedzeniu Rady Północnoatlantyckiej przyjęli Deklarację Szczytu w Ankarze.
W pierwszym punkcie deklaracji potwierdzono zobowiązanie państw członkowskich do zbiorowej obrony zgodnie z artykułem 5 Traktatu Waszyngtońskiego, uznając, że atak na jednego sojusznika jest atakiem na wszystkich.