był w złym stanie pod koniec XIX wieku. Ołtarz został ponownie odnowiony w 1859 roku. Gruntowna renowacja świątyni była przeprowadzona w 1899 roku, zlikwidowano wówczas XVIII-wieczny ołtarz oraz ambonę z 1776 roku wykonaną przez Jana Hrabca, która została przekazana do Muzeum Diecezjalnego w Cieszynie.
wzniesiono według projektu przy dzisiejszej ul. Kościelnej w latach 1908–1910, pomysłodawcą budowy z uwagi na stan techniczny oraz niewielkie rozmiary starej świątyni był grodziecki proboszcz ks. Engelbert Chrobok. Budowę rozpoczął jego następca, ks. Józef Łomrozik, na którą wyłożył własne środki finansowe. Stary kościół popadł w ruinę i zniszczył się na początku XX wieku, w 1927 roku został częściowo rozebrany, zburzono wówczas wieżę i nawę; pozostała po nim część prezbiterium z absydą, łuk tęczowy oraz solidne fundamenty zostały zachowane w postaci trwałej ruiny. 27 lipca 1953 roku ruiny zostały wpisane do wojewódzkiego rejestru zabytków nieruchomych jako kaplica (nr. rej. A/1021/22). Prace konserwatorskie prowadzono w 1987 roku, nad ruinami zbudowano zadaszenie. Teren został uporządkowany i przystosowany do zwiedzania w 2024 roku dzięki staraniom lokalnych społeczników.