A/1286/23).
Odpust przypada na 24 sierpnia, w święto św. Bartłomieja Apostoła.
Architektura mały|lewo|Główne wejście (2013) Kościół bez znaczących cech stylowych, na planie krzyża, orientowany, murowany z cegły, jednonawowy, prezbiterium zamknięte prostą ścianą. Od zachodu przylega dwukondygnacyjna wieża zwieńczona dachem hełmowym. Elewacje z lizenami i profilowanymi gzymsami w zwieńczeniu ścian. Dachy dwuspadowe, a nad kaplicami trójspadowe. W części północnej przylega zakrystia z emporą na piętrze, prowadzą do niej drewniane kręcone schody, empora z wysoką arkadą. Prezbiterium nakryte sklepieniem kolebkowym. Tęcza z półkolistym łukiem, z barokowym krucyfiksem. Nawa nakryta pozornym sklepieniem o łuku segmentowym.
Główny ołtarz w stylu manierystycznym, pochodzi z około 1620–1630 roku, został znacznie przekształcony w XIX wieku, z posągami niezidentyfikowanych biskupów, papieża i aniołów, w glorii wizerunek Ducha Świętego w postaci gołębicy oraz obraz św. Bartłomieja. Tron eucharystyczny oraz tabernakulum neobarokowe, pochodzą przypuszczalnie z końca XIX wieku. Dwa ołtarze boczne z XIX wieku, neobarokowe i neogotyckie, umieszczono w nich późnobarokowe rzeźby czterech ewangelistów, pochodzące prawdopodobnie sprzed 1769 roku. Ołtarz w południowej kaplicy pochodzi z kaplicy cmentarnej św. Barbary, prawdopodobnie z 3.