Dwudziestolecie międzywojenne i II wojna światowa W okresie II Rzeczypospolitej pracował jako kierownik i chirurg w Szpitalu Miejskim w Krotoszynie (od 1922 pełnił funkcję naczelnego lekarza). Był działaczem społecznym – udzielał się w Towarzystwie Gimnastycznym „Sokół”, harcerstwie oraz na uniwersytecie ludowym. Członek Wydziału Lekarskiego Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk.

Po wybuchu II wojny światowej początkowo działał w lokalnej konspiracji („Wolni Bracia”, „Ojczyzna”). W 1940 został wraz z rodziną wysiedlony do Generalnego Gubernatorstwa. Tam zaangażował się w struktury Armii Krajowej pod pseudonimem doktor Marek. Zorganizował szpital partyzancki na Kielecczyźnie i został awansowany na majora.

Okres powojenny W 1945 powrócił do Krotoszyna. Ponownie kierował krotoszyńskim szpitalem miejskim (do 1949), a do 1956 pracował na stanowisku ordynatora oddziału położniczego. Zmarł 1 września 1963 i został pochowany na cmentarzu parafialnym w Krotoszynie.

Życie prywatne Był synem urzędnika Władysława i Walentyny z domu Nowakowskiej. Z pierwszą żoną, Antoniną z domu Wołłesz (1882–1925), miał syna Zbigniewa (1905 – ok. 1930).