Jako autochton nie miał jednak łatwego życia w powojennej Polsce. Mimo że zdobył uznanie jako artysta, pozostawał pod inwigilacją służb państwa, jego nazwisko zostało zmienione z „Schulz” na „Szulc”. Tak jak wielu przedwojennych mieszkańców czuł się coraz bardziej wyalienowany ze społeczności. Gdy jego rodzina oraz wielu bliskich znajomych wyjechali do Niemiec, również on w końcu podjął też taką decyzję. W 1969 roku oddał Stowarzyszeniu Społeczno-Kulturalnemu „Pojezierze” swój dom w Parlezie Małej z rzeźbami, w tym ze słynną oryginalną szopką mazurską, wykonaną w pracowni biskupieckiego domu kultury. W jego domu została urządzona Izba Regionalna Ottona Szulca, prezentująca przede wszystkim eksponaty jego twórczości. Jego muzeum ani też chata nie zachowały się do czasów współczesnych (w 2020 identyfikowalne były jeszcze pozostałości budynku muzeum). Eksponaty z muzeum zostały rozproszone, część kolekcji znajduje się w Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie.

Przypisy

Linki zewnętrzne Otto Szulc w Leksykonie Kultury Warmii i Mazur

Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Polscy rzeźbiarze ludowi Kategoria:Polscy malarze ludowi Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 1974 Kategoria:Polscy rolnicy