Wobec odmowy króla Stefan Werbőczy wprowadził umiarkowane zmiany w prawie, dodał pozdrowienie dla czytelnika i dedykację dla władcy, a następnie w 1517 roku wydrukował dzieło na własny koszt w wiedeńskiej prasie typograficznej Johannesa Singreniusa i rozpowszechnił je w komitatach i dworach.
Wśród powodów braku akceptacji projektu wskazuje się naciski ze strony wyższej szlachty węgierskiej, która sprzeciwiała się zawartej w nim zasadzie równości szlacheckiej. Według Werbőczego Węgry, uosabiane przez koronę świętego Stefana, nie były własnością króla, lecz musiał on współrządzić ze szlachtą, która umożliwiała mu panowanie. Tripartitum Werbőczego jest uznawane za pierwsze na Węgrzech dzieło, w którym wyraz znalazły koncepcja monarchii ograniczonej, co było dalekie jednak od współczesnego konstytucjonalizmu i zjawiska monarchii konstytucyjnej.
Tripartitum stanowi jeden z najważniejszych zabytków prawa węgierskiego. Niektórzy badacze wskazują, że z zasady suwerenności narodu szlacheckiego akcentowanej przez Werbőczego politycy węgierscy wyprowadzili później zasadę suwerenności ludu i obecną w okresie międzywojennym koncepcję monarchii bez króla.