Częstym przedmiotem analiz były lokalne serwisy informacyjne oparte na sensacyjnych doniesieniach o przestępczości, a według niektórych ustaleń związek z lękiem był niezależny od rzeczywistego poziomu przestępczości w okolicy.
Mainstreaming i rezonans W 1980 roku Gerbner i współpracownicy uzupełnili teorię o dwa pojęcia. Mainstreaming (ujednolicanie) to upodobnienie poglądów odbiorców z różnych grup społecznych, którzy wskutek zbliżonych przekazów zaczynają podzielać wspólny obraz świata. Rezonans to wzmocnienie efektu kultywacji wtedy, gdy treść telewizyjna pokrywa się z osobistym doświadczeniem widza, na przykład u ofiar przestępstw oglądających brutalne programy.
Rozszerzenia i nowe media Późniejsi badacze stosowali teorię także do prasy, filmu, gier wideo oraz mediów społecznościowych. Badania nad serwisami takimi jak Instagram wiązały korzystanie z określonych treści ze zniekształconym postrzeganiem wyglądu innych osób i negatywnym obrazem własnego ciała. Zwolennicy argumentują, że skoro nowe media również posługują się narracją, teoria pozostaje aktualna, choć wymaga nowych metod pomiaru, odchodzących od liczenia godzin oglądania.