Egzegeza Aszem Wohu była przedmiotem egzegezy już w okresie Młodszej Awesty. Zdaniem Ahmadiego jest to dowód na to, że już w tamtych czasach istniały niejasności co do znaczenia tej formuły. Komentarz do mantry znajduje się w Jasnie 20.1 – 3, wchodzącej w skład tak zwanego Bajan JasztuOkreślenie to ma dwa znaczenia. W pierwszym przypadku chodzi o tę część trzeciego nasku (Bag nask) sasanidzkiej Awesty, której elementy przetrwały w Jasnie 19 – 21. W drugim o czternasty nask sasanidzkiej Awesty. W tym wypadku chodzi o pierwsze znaczenie. Według Jasny 20.1 przez recytację pierwszego wersu przypisuje się Aszy najlepsze z tego, co dobre. Według Jasny 20.2 przez recytację drugiego wersu powierza się każdego człowieka miłującego Aszę każdemu innemu człowiekowi, który również miłuje Aszę. Według Jasny 20. 3 przez recytację trzeciego wersu oddaje się prawdę mantry Aszy Wachiszcie, do której należy asza.