Główny obszar petroglifów znajduje się na wysokości około 3700 m n.p.m., na płaskowyżu Qaranquş (pol. „jaskółka”), w obrębie jednego z licznych w tym rejonie letnich pastwisk ().
Charakterystyka thumb|left|Wizerunek człowieka i jelenia W trzeciorzędzie składające się z przeobrażonych tufów wierzchołki pobliskich gór uległy zapadnięciu, w wyniku czego zachodnie i południowe ich zbocza usiane zostały różnej wielkości głazami i kamieniami, które przez tysiące lat były wygładzane przez lodowce oraz wodę wybijającą z licznie występujących na tym obszarze źródeł. Płaskowyż Qaranquş ze swoimi łąkami typu alpejskiego stał się z czasem dla miejscowej ludności jednym z głównych terenów łowieckich oraz miejscem letniego wypasu zwierząt. Dawni mieszkańcy pozostawili po sobie liczne, wyryte w skałach wizerunki ludzi i zwierząt. Dominują przedstawienia zwierząt, spośród których najczęściej występują wizerunki kóz (domowych lub bezoarowych). Zwierzęta przedstawione są pojedynczo, w parach bądź w stadach. Oprócz nich na rytach naskalnych uwiecznione zostały jelenie kaspijskie, byki i woły, psy, tury, ptaki oraz lamparty atakujące kozy, a także wozy z dyszlami i kołami zaprzęgnięte w woły, sceny polowań, sceny tańca oraz piktogramy przedstawiające koła, czworokąty, trójkąty i spirale.