W listopadzie 1918 jako podchorąży POW wstąpił do Wojska Polskiego i walczył z Ukraińcami w Galicji Wschodniej.

Od 1919, reklamowany z wojska, kontynuował studia na Wydziale Leśnym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie i jednocześnie pełnił funkcję asystenta w Zakładzie Hodowli Lasu SGGW, a w latach 1921–1922 kierował tym zakładem. W międzyczasie wziął udział w wojnie z bolszewikami, walcząc w szeregach 21 pułku piechoty. W 1922 otrzymał dyplom inżyniera leśnika i rozpoczął pracę w Lasach Państwowych. Był nadleśniczym w Jedlni i Oranach oraz administratorem lasów doświadczalnych SGGW w Strzelnej. W latach 1928–1930 obowiązki nadleśniczego w Grodzisku łączył z funkcją kierownika Państwowej Szkoły dla Leśniczych w Zagórzu. 10 lipca 1930 zorganizował Zakład Doświadczalny Lasów Państwowych i objął jego kierownictwo, a w marcu 1934 przekształcił zakład w Instytut Badawczy Lasów Państwowych i stał na jego czele do września 1939.

W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział w rezerwie do 9 pułku piechoty Legionów w Zamościu. Na stopień porucznika rezerwy został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 50.