Hoss jest uzależnionym od adrenaliny strzelcem karabinu maszynowego, a Junior, snajper, odlicza ostatnie dni do końca swojej zmiany. Ofensywa Tết rozpoczyna się tuż po pierwszym patrolu bojowym Kahlera, a wkrótce on i reszta oddziału Ragmana zostają odcięci za liniami wroga po tym, jak ich helikoptery ewakuacyjne zostają zestrzelone.
Przez kolejne kilka dni oddział przemierza kilometry dżungli pełnej żołnierzy Armii Wietnamu Północnego i Vietcongu. Po ucieczce przed atakiem napalmem spotykają „Wodza”, dowódcę jednostki PBR US Navy. „Wódz” wykonywał zadanie dostarczenia Zielonych Beretów w górę rzeki, gdzie „zobaczył coś dziwnego”. Po przedarciu się przez ufortyfikowany obszar Vietcongu zwany „Charlie’s Point”, żołnierze odkrywają, że „Wódz” został zabity i wkrótce spotykają się z grupą Montagnardów. Po odzyskaniu świętej figurki i uwolnieniu kilku więźniów z wioski na ich prośbę, oddział używa zdobycznego radia, aby wezwać helikopter ewakuacyjny z 1 Pułku Kawalerii Powietrznej, który ląduje w oblężonej bazie. Po odparciu zmasowanego ataku Vietcongu i Armii Wietnamu Północnego oddział zostaje doceniony przez majora Wallace’a, który obiecuje wszystkim odznaczenia za odwagę. Umierający Wietnamczyk wrzuca granat do bunkra, gdy major przemawia, jednak nie zabija ich, lecz pozbawia przytomności, a pięciu żołnierzy trafia do niewoli.