Kariera wojskowa Po ukończeniu szkoły realnej w 1913 roku zdał egzaminy do Wojskowej Szkoły Topograficznej w Petersburgu. Latem 1914 roku, po ukończeniu pierwszego roku nauki, kadeci odbyli standardową praktykę geodezyjną w pobliżu Reżycy w guberni witebskiej.
Miesiąc po wypowiedzeniu wojny Rosji przez Cesarstwo Niemieckie kadeci ukończyli szkołę przedterminowo i zostali przydzieleni do jednostek wojskowych. Władimir Kotlinski został awansowany na podporucznika w Korpusie Topografów Wojskowych i przydzielony do 226 Ziemlianskiego Pułku Piechoty, który później wszedł w skład garnizonu twierdzy Osowiec.
Niewiele wiadomo o szczegółach służby Kotlinskiego przed jego bohaterskim czynem. Artykuł pt. Podwig pskowita („Wyczyn pskowianina”), opublikowany w 1915 roku już po jego śmierci, stwierdza między innymi:
6 sierpnia 1915 roku ppor. Kotlinski dowodził kontratakiem 13. kompanii 226 Pułku, odpierając niemiecki szturm na twierdzę połączony z atakiem gazowym, odnosząc w tym czasie śmiertelną ranę. 26 września 1916 roku został pośmiertnie odznaczony Orderem Świętego Jerzego IV klasy za okazaną wtedy odwagę: