Wraz z dwoma szlachcicami, przeszedł niezauważenie do sąsiedniej kamienicy, gdzie na podwórzu znajdowały się, nie zwracające niczyjej uwagi, już osiodłane konie. Konno, przez bramę złotoryjską, Bibran uciekł do zamku Schaffgotschów (Zamku Płakowice), a następnie do swoich dóbr w Modłej koło Bolesławca. W odpowiedzi na wydarzenia w Lwówku Śląskim skierowane zostały oddziały dragonów Lichtensteina pod dowództwem pułkownika Donau w celu spacyfikowania buntowników. Wezbrane koryto rzeki Bóbr spowolniło przybycie żołnierzy, dzięki czemu mieszkańcy mieli czas na ucieczkę w kierunku Saksonii i ukrycie się w wioskach i lasach wokół Mirska oraz w Górach Izerskich. Lwóweccy protestanci bezskutecznie liczyli na udzielenie wsparcia przez elektora saskiego. Wedle niepotwierdzonych przekazów, tutejsze kobiety i panny znajdywały drogę ucieczki podziemnym przejściem z klasztoru, aż do Panieńskich Skał i jaskini o nazwie Panieńska Izdebka. Do niemalże opustoszałego miasta, w którym pozostało około 20 rodzin wyznania katolickiego, wkroczyło 1500 dragonów, którzy zajęli miasto, dopuszczając się grabieży i represji wobec nielicznych protestanckich mieszkańców. Pomimo presji i obecności wojsk, proces rekatolicyzacji przebiegał bardzo powoli.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Babska wojna · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.