Pożeglować do Sarancjum mały|Cesarzowa Alixana występująca w powieści jest wzorowana na Teodorze. Piewrwszy tom z cyklu, Pożeglować do Sarancjum, został opublikowany w 1998, a w Polsce w 2002. W tej powieści twórca mozaiek, Caius Crispus („Krispin”), zostaje wezwany z Vareny do wielkiej metropolii Sarantium, aby stworzyć dzieło dla cesarza Waleriusza II (wzorowanego na bizantyjskim cesarzu Justynianie I). Krispin stracił rodzinę z powodu zarazy. Z tego powodu jego sztuka, dzięki której zyskuje popularność, jest jedynym, co mu pozostało. Narracja śledzi jego podróż ze stosunkowo cywilizowanej Batiary przez dziki region Sauradii, gdzie spotyka istotę o nadprzyrodzonych mocach, przypominającą bizona, do samego Sarantium i jego wgłębianie się w politykę metropolii, skupioną wokół Waleriusza i jego małżonki, cesarzowej Alixany (wzorowanej na Teodorze). Chociaż Kryspin jest głównym bohaterem książki, przeplatają się z nim inne historie.
Tematami poruszanymi przez powieść jest radzenie sobie ze stratą (utrata rodziny, przeszłości), odbudowie życia i cywilizacji, podróży jako zmiany i znaczenie sztuki zarówno dla indywidualnego twórcy, jak i cywilizacji. Tytuł oraz znaczna część fabuły nawiązują do poematu Sailing to Byzantium, napisanym przez W. B. Yeatsa.