Kościół w Resmo jest najstarszą zachowaną świątynią średniowiecznej Szwecji, będącą nadal w użyciu. To najlepiej zachowany na Olandii kościół spośród świątyń tamtego okresu, jakie przetrwały do dziś. Najstarsze części (prezbiterium z apsydą, nawa, fragmenty zachodniej wieży) pochodzą z końca XI wieku. Wieża od zachodu została ukończona w połowie XII wieku, a wieżę wschodnią wzniesiono około 1300 roku. Zakrystia została dodana na początku lat 40. XVIII wieku. Duże okna ostrołukowe wykonano w 1784 roku. Wschodnia wieża, której dostawienie przekształciło kościół w , została zburzona podczas przebudowy w 1826 roku do poziomu nieznacznie powyżej dawnego prezbiterium, a kościół zasadniczo uzyskał wówczas swój obecny wygląd. Jednocześnie wieżę wyposażono w latarnię. Dalsze zmiany w jej wyglądzie wprowadzono w 1890 roku. Prezbiterium i nawa nakryte są wspólnym dachem dwuspadowym. W 1923 roku zmieniono wygląd zewnętrzny świątyni według projektu Andersa Ivara Rolanda. Wnętrze mały|lewo|Wnętrze kościoła Wejścia od strony zachodniej i pośrodku południowego muru prowadzą do wnętrza kościoła. Pochodzi ono głównie z końca XVIII wieku. W Resmo znajduje się największy na Olandii zespół malowideł romańskich. Najstarszym z nich, pochodzącym z połowy XII wieku, jest przedstawienie Maiestas Domini w sklepieniu hełmu apsydy.