W tym wczesnym okresie rozpoczęła również karierę nauczycielską, koncentrując się na teorii muzyki oraz grze na fortepianie. Jej praca przyczyniła się do podtrzymania działalności kulturalnej maltańskiej społeczności muzycznej w czasie wojny.

Późniejsza kariera W 1970 została mianowana honorową przedstawicielką Teatru Manoel w Londynie, a później przewodniczącą komitetu szpitalnego dla pacjentów maltańskich leczonych w Londynie.

Po powrocie na Maltę w 1972 Rosa Judge odegrała kluczową rolę w rozwoju edukacji muzycznej i dyplomacji kulturalnej. Jako Honorowa Przedstawicielka Zarządu Królewskich Szkół Muzycznych ułatwiała przeprowadzanie egzaminów, promowała rygorystyczne standardy kształcenia i wspierała aspirujących muzyków na całej wyspie. Została również pierwszą kobietą powołaną do Komisji Szkolnictwa Wyższego działającej w ramach Komisji Dahrendorfa, gdzie wpłynęła na politykę dotyczącą edukacji artystycznej i szkolnictwa wyższego, pomagając w integracji muzyki z szerszymi reformami edukacyjnymi w latach 70. XX wieku. W latach 80. i 90. XX wieku Judge rozszerzyła swój wpływ poprzez dziennikarstwo i mentoring w środowisku muzyki klasycznej Malty.