W XVIII wieku liczba ludności wzrosła do tego stopnia, że pojawiła się potrzeba budowy większej świątyni. Brano pod uwagę albo przebudowę obecnego kościoła, albo wzniesienie nowego. Autorami projektu byli Gustaf af Sillén i Henrik Wermelin. Nowa świątynia miała być budowlą trójnawową. Jednak w trakcie prac dość radykalnie odstąpiono od pierwotnych planów. Ostatecznie kościół wybudowano w 1803 roku zgodnie z ówczesnymi trendami: była to zatem budowla halowa w stylu empire z dużymi oknami o okrągłych łukach, od wschodniej strony znajdowało się niewyodrębnione prezbiterium, a za nim dostawiona zakrystia. Pozostawioną od czasów średniowiecza wieżę zaopatrzono w niewielką latarnię, którą niedawno wzbogacono o zegar. Większy dzwon odlany został w 1631 roku przez Jurgena Putensena, a mniejszy w 1780 roku przez Johana Jacoba Mårtenssona w Sztokholmie.
W XIX i XX wieku kościół przechodził kilkukrotnie renowacje, między innymi w latach 1950–1951 oraz w 1983 roku. Wnętrze mały|lewo|Wnętrze kościoła Uderzającym elementem wnętrza jest prezbiterium, w którym znajduje się . Stanowi ona połączenie dwóch sprzętów kościelnych w jednej konstrukcji: ołtarza i ambony. Wejście na tę ambonę znajduje się bezpośrednio z zakrystii.