Monety były spatynowane, a wiele także zlepionych ze sobą, toteż zostały poddane zabiegom konserwatorskimMilejski 2015, s. 19, a następnie badaniom numizmatycznymMilejski 2015, s. 36-52 oraz, w przypadku 42 egzemplarzy, także badaniom archeometrycznym, celem uzyskania składu chemicznego monet i badaniom skuteczności różnych metod oczyszczania z patynyMiazga B. 2015: Badania archeometryczne a konserwacja skarbu z Oleśnicy. W: Milejski P., 2015: Skarb groszy praskich z Oleśnicy. Wyd. Edycja - Książki Naukowe i Specjalistyczne, Katowice, str. 195, 198. ISBN 978-84-64534-02-7. (badania metalograficzne przy użyciu spektrometru wykonano dla 15 z 42 groszyMilejski 2015, s. 52, 53). Stwierdzono, że 5 egzemplarzy ze skarbu zostało wybitych w interwale lat 1370-1378, pod koniec panowania Karola IMilejski (2015) tego samego władcę nazywa wymiennie Karolem I lub Karolem IV.Milejski 2015, s. 36, a 415 groszy jest Wacława IV, przy czym najmłodsze są z emisji bitych w okresie 1400-1405. Na podstawie analizy całego zespołu numizmatycznego uważa się, że został on ukryty przypuszczalnie po roku 1405Milejski 2015, s. 39. Zawartość srebra w rdzeniach 15 badanych metalograficznie monet waha się od 80,5% do 63,1%.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Skarb groszy praskich z Oleśnicy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.