12 grudnia 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłego I Korpusu Polskiego i armii rosyjskiej z zatwierdzeniem posiadanego stopnia kapitana ze starszeństwem od dnia 7 listopada 1918 i przydzielony z dniem 17 listopada 1918 do Twierdzy ModlinDz. Rozk. Wojsk. Nr 14 z 30 grudnia 1918, poz. 415, 428.. Następnie objął dowództwo 1 baterii 8 pułku artylerii ciężkiej i na jej czele walczył na wojnie z bolszewikami. Wyróżnił się 14 sierpnia 1920 w bitwie o przedmoście warszawskie, wspierając ogniem swej baterii 21 pułk piechoty pod Okuniewem. 9 września 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w artylerii, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej.
Po zakończeniu dział wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 8 dywizjonie artylerii ciężkiej. W 1921 został przeniesiony do 15 pułku artylerii polowej w Bydgoszczy na stanowisko komendanta kadry baterii zapasowej. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 66. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Z dniem 15 listopada 1922 został przeniesiony do 28 pułku artylerii polowej w Dęblinie-Zajezierzu na stanowisko dowódcy II dywizjonu. 31 marca 1924 prezydent RP nadał mu stopień majora ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1923 i 30.