W obrębie tych samych regulacji występuje uzależnione od bieżącego interesu narodowego.
Stany Zjednoczone thumb|Wiec niemiecko-amerykańskiego Bundu w Madison Square Garden, luty 1939. Działalność krajowych przedstawicieli III Rzeszy stała się bezpośrednią przyczyną przyjęcia FARA rok wcześniej (FARA) z 1938 zawiera trzy łączne przesłanki uznania za agenta zagranicznego. Po pierwsze, podmiot musi działać jako agent, przedstawiciel, pracownik lub w innym charakterze „na zamówienie, polecenie lub pod kierownictwem albo kontrolą” mocodawcy zagranicznego. Pojęcie „prośby” (request) jest szerokie i mieści się między rozkazem a zwykłym wezwaniem. Po drugie, działalność musi być prowadzona na zamówienie, polecenie lub pod kierownictwem mocodawcy zagranicznego albo osoby „bezpośrednio lub pośrednio nadzorowanej, kierowanej, kontrolowanej, finansowanej lub dotowanej w całości lub w znacznej części przez mocodawcę zagranicznego”. Po trzecie, działalność w USA musi obejmować działalność polityczną wpływającą na rząd lub opinię publiczną, działania jako agent reklamowy lub doradca polityczny, pozyskiwanie lub przekazywanie środków, albo reprezentowanie interesów mocodawcy zagranicznego przed organem federalnym.